個人檔案~[B][e][e]~相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
~[B][e][e]~~CuTe daY~ -- ~CuTe NigHt~ -- ~FoR CuTe PerSOn~ ...way back into love...I've been living with a shadow overhead
ที่ผ่านมาฉันใช้ชีวิตใต้เงามืด I've been sleeping with a cloud above my bed หลับโดยมีเมฆยืดยาวเหนือเตียง I've been lonely for so long เหงามานานอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง Trapped in the past, I just can't seem to move on ยึดอยู่เพียงอดีตไม่เห็นทางข้างหน้า I've been hiding all my hopes and dreams away ฉันเก็บความหวังและฝันทั้งหมดไป Just in case I ever need em again someday เผื่อไว้ว่าสักวันอาจต้องการมันอีกครา I've been setting aside time หลบเลี่ยงวันคืนขอเวลา To clear a little space in the corners of my mind มาล้างที่ว่างเล็ก ๆ มุมหนึ่งในใจ All I want to do is find a way back into love สิ่งที่ฉันต้องการคือหาทางกลับมารัก I can't make it through without a way back into love ฉันคงทำไม่ได้ หากยังไม่รู้จักทางกลับสู่ความรัก I've been watching but the stars refuse to shine There are moments when I don't know if it's real All I want to do is find a way back into love
ไม่ได้แปลเองหรอก...มะมีปัญญา ฮ่า ฮ่า แต่ชอบอ่า เพราะดี ความหมายก็ดีด้วยอีกต่างหาก เครดิต คุณ lydiiaz.exteen.com ฝึกงาน...ฝึกง้าน...ฝึกงานหลังจากที่ไม่ได้อัพสเปซมาชาติเศษ ก็เล็งเห็นว่าถึงเวลาที่ต้องเอาสเปซมาปัดฝุ่นใหม่ซะหน่อย
(ได้ข่าวว่าตอนแรกตั้งใจว่าจะมานั่งพิมรายงานฝึกงานนี่หว่า เห่อ เห่อ)
ก็ฝึกงานเล่นเอาแทบจะไม่อยากต่อเนทเล่นเลยง่ะ
ช่วงนี้ก็อยู่ในช่วงการฝึกงานโค้งสุดท้ายแล้ว เหลืออีกแค่ 6 วันเอง มะนึกเหมือนกันว่ามันจะผ่านไปเร็วขนาดนี้
ฝึกงานที่นี่ก็ได้ความรู้ติดตัวกลับมามากมาย ไม่คิดเลยว่าจะได้กลับไปเยอะขนาดนี้
คิดว่าจะได้แค่ความรู้ในการชงกาแฟและถ่ายเอกสารแค่นั้นซะอีก
แต่ผิดคาดเลยฝึกครั้งนี้ไม่เคยจะได้ชงกาแฟเลยแม้แต่น้อย...แต่ถ่ายเอกสารน่ะถ่ายเป็นนะ เพราะความอยากลองก็เลยไปจิ้มมั่วๆเล่นง่ะ ฮ่า ฮ่า
(แต่ก็เกือบทำเอาเครื่องเจ๊งไปเลยทีเดียว ดีนะที่มันแค่ค้างง่ะ หึหึ)
ฝึกงานครั้งนี้เป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้ในห้องเรียนเลยจิงๆ
แถมยังโชคดีสุดๆที่ได้เจอกับพี่ๆ เพื่อนๆ ที่สุดแสนจะน่ารักและเฮฮาเป็นอย่างยิ่ง
ทั้ง น้าสมบัติ (หัวหน้า) น้าไพศาล พี่เร ที่แสนจะน่ารัก ใจดี อารมณ์ดี เฮฮาและสอนงานรวมทั้งเทคนิคให้มากมาย
พี่ปั้น พี่เต้ พี่พี ที่ให้คำแนะนำทั้งในเรื่องงานและเรื่องต่างๆมากมาย และพี่ๆอีกหลายคนที่ไม่ได้กล่าวชื่อถึง
แล้วก็ คุณสมบัติ คุณสุวรรณ (พี่ที่ชั้น 3) ที่ได้ให้ความรู้เพิ่มเติมให้อีกมากมาย (เยอะจิงๆ สุดยอดดดดด คับแน่นไปด้วยคุณภาพเลยอ่ะ)
และที่ขาดไม่ได้ก็ คือ เพื่อนๆ - สัน(มอ.) หมู(จุฬา) มด แจน(มก.) ที มุข(มข.) ดีใจที่ได้ทำงานร่วมกัน
มีอีกๆ เปิ้ล เดือน(บัญชี) ที่ได้มานั่งจับเข่าคุย เอ๊ย ได้มานั่งคุยกัน เม้าท์กระจายยยยยย
งานที่ทำก็เป็นงานถอดแบบของระบบไฟฟ้าอ่ะ ก็ตรงกะที่เรียนมาเป๊ะๆ
มาอาทิดแรกนี่ทำเอาอึ้งไปเลย งงๆ อย่างแรงเพราะว่ามันมะรุเรื่องง่ะ
ทำผิดทำถูกไปเรื่อย (บางทีพี่เค้าอธิบายแล้วก็ยังงงงงแล้วก็โดดลุยมั่วใส่ไปเลย ฮ่า ฮ่า ถ้าพี่เค้ารู้คงโดนว่าแหงมๆ อิอิ)
อาทิดแรกที่ฝึกงานนี่ไม่อยากบอกเลยว่าเหนื่อยมั่ก มั่ก จากคนที่ไม่เคยตื่นเช้าขนาดนี้มาก่อน ก็ต้องตื่น -*-
เล่นเอาหลับเป็นตายแทบจะไม่ได้ฝันเลยอาทิดนึงเต็มๆ...อยากบอกว่ามีคืนนึงเคยฝันถึงแบบด้วยแหล่ะ ฝันว่านั่งถอดใหญ่เลย ฮ่าฮ่า
แต่ทำงานที่แผนก estimate นะจะต้องมีทุกงานที่ต้องนั่งด่าไอคนออกแบบและไอคนเขียนแบบทั้งหลาย
ประมาณว่า เขียนให้กุรุเรื่องหน่อยได้มั้ยเนี่ย บ้างก็ ไอนู้นก็หายไอนี่ก็ไม่มี เมิงเขียนยังไงวะ หรือไม่ก็ ไม่บอกกุมาแล้วจะให้กุตรัสรู้เองหรือไงวะ
โอยยยย สารพัดมากมายให้ปวดหัวเล่นประจำวัน แทบจะตั้งตัวเป็นศัตรูกะคนออกแบบเลยทีเดียว หึหึ
นี่ก็เหลืออีกแค่อาทิดเดียวก็จะฝึกเส็ดแล้วแต่ว่าไองานเนี่ยอ่ะเด่ มันยังไม่เส็ดเลยหว่ะ กลัวว่าจะโดนทำต่อจนกว่าจะเส็ด สงสัยอาทิดนี่ต้องเดินเครื่องรีบทำให้เส็ดแล้วหว่ะ เห่อ เห่อ (ได้ข่าวว่าอีกเยอะ แง๊ๆ)
ตอนนี้ก็ขอตัวไปทำรายงานก่อนดีก่า อู้มานานละเด๋วมันจะไม่เส็ดเอาอ่ะเด่ เพราะว่าเสาร์หน้าต้องไปไซด์อีก ก็เหลือเวลาให้ทำรายงานวันอาทิดวันเดียว
เศร้าเจรงๆ จะเส็ดทันมั้ยเนี่ยยยยยย ToT ... เหตุเกิดจากความใจร้อนของตัวเอง>>>ใครสักคน>>>
.....ใครสักคน.....
อยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่
ปล....background นี่คุ้นๆจัง คล้ายใครก้อมะรุเน๊อะ ฮ่า ฮ่า เห็นแล้วยิ่งคิดถึงเลย แง๊ๆ ถ้าเป็นไปได้...อยากขอ "ปาฏิหารย์" ให้เกิดขึ้นอีกสักครั้งจะได้ไหม? อย่างน้อยให้เกิดขึ้นอีกสักครั้ง...แม้เป็นครั้งสุดท้ายก็ยังดี... idyll_B อัพรูปเชียงใหม่-เชียงราย ลงสเปซแล้วนะค้าบเนื่องจากช่วงหยุดกีฬามหาลัย 22-25 มกราคม 2550 ก็ได้ไปเที่ยวเชียงใหม่-เชียงรายกับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ชมรมวอลเล่ย์กัน 7 คน
โดยผู้ร่วมทริปในครั้งนี้ ได้แก่ พี่ยิ้ม พี่เจียม เบนซ์ โอม จา บี น้องโน๊ต ก็ทริปครั้งนี้สนุกสนานมาก
รู้สึกคุ้มมากที่ได้ไปในครั้งนี้ ถ้าไม่ได้ไปสิเสียดายมากๆเลย
ก็ได้ข้อคิด+นิยามคำฮาๆตลอดทริป+ภาพหลุดๆขำๆทั้งหลาย+เรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยบางอย่าง และอื่นๆอีกมากมาย
ทำให้ทริปครั้งนี้มีสีสันมากมาย
ทริปนี้ได้ไปแอ๋ว (ให้เข้ากับเหนือหน่อย) : งานพืชสวนโลก ภูชี้ฟ้า แม่สาย ดอยแม่สลอง ดอยตุง วัดร่องขุ่น (รายละเอียดไว้เล่าวันหลังละกันนะ)
ก็ขอโทษทุกๆคนด้วยที่กล้องเรามีแต่รูปวิว (ก็คนมันชอบอ่ะ) ไว้คราวหน้าถ้าไปใหม่จะถ่ายรูปคนเยอะๆละกันนะ (มันต้องเซฟแบตอ่ะหมดเร็วจัด)
ก็ขอบคุณรูปถ่ายที่มีคนที่มาจากกล้องจาและเบนซ์ ก็ขอจิ๊กมาลงสเปซหน่อยละกัน ฮ่า ฮ่า
ดูรูปกันแล้วก็อย่าลืมติชมคอมเม้นกันด้วยน้า จะได้เอาไปปรับปรุง+พัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นเรื่อยๆ
ทริปครั้งนี้สอนให้รู้ว่า "ปลาทองอย่างไอบีก็จำทางได้บ้างนะ(จะจำแผนที่เชียงรายได้ทั้งจังหวัดแล้ว)" ฮ่า ฮ่า
แล้วยังจะมีอีกเยอะแยะที่อยากจะเล่าให้ฟังแต่เนื่องจากว่าตอนนี้ก็ฟาดไปจะตี 5 แล้วกว่าจะอัพรูปเสร็จ ก็ขอตัวไปนอนก่อนดีกว่า
ไว้วันไหนว่างแล้วค่อยอัพลงสเปซให้อ่านกัน ถ้าไม่ลืมนะ อิอิ สืบเนื่องมาจากการโดน "Tag"
สืบเนื่องมาจากการโดน "Tag"ก่อนอื่นขอนิยามก่อน Tag มาจากคำว่า Blog Tag ซึ่งมันเป็นการละเล่นที่คนที่โดน tag จะต้องเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเอง 5 ข้อ
แล้ว tag ต่อไปให้อีก 5 คนต่อไป ก็...อืมมม...นะ...โดนเป็ดน้อย tag มา...คิดว่าจะรอดจากการโดน tag ซะแล้วเชียว ^^"
แต่ก็ไม่เปงรายยยยยย...นู๋บีจัดห้ายยยยย
เรื่องไรดีอ่ะ นึกมะออก ฮ่า ฮ่า
เริ่มละๆ
ข้อแรก...
ชื่อเล่นชื่อแรกของเราไม่ใช่ "บี" หรอก ชื่อ บี นี่เป็นชื่อที่เปลี่ยนจากชื่อเดิมอ่ะ
คือว่าเดิมทีพี่น้องทั้งหมดมีชื่อเป็น "อ. อ่าง" หมดเลย...เอ็กซ์ โอ๊ด ไอซ์ แอน...ให้ทายเอาว่าเราจะชื่อไร???
เฉลยละๆ>>>แทน แท่น แท๊นนนนนน>>>(มันน่าตื่นเต้นตรงไหนวะเนี่ย???)...ชื่อ "แอน" แหล่ะ เป็นไงมั่ง ทายถูกกันมั่งป่าว?
ก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมถึงเปลี่ยน จำได้อีกทีก็มีแต่คนเรียกว่า บี แล้วอ่ะ อิอิ
ข้อสอง...
ตอนเด็กๆ เวลาเราจะนอนจะต้องมีของข้างกายอยู่อย่างนึง ของสิ่งนั้นก็คือ..."ตุ๊กตานกเพนกวิ้น"...
ก็ถ้าเกิดว่าคืนไหนไม่ได้นอนลูบปีกนกเพนกวิ้นก็จะนอนไม่หลับ ก็ปีกมันนุ่มๆนิ่มๆดีอ่ะ กว่าจะเลิกติดปีกได้ก็ ม.5 แน่ะ
(ก็คิดเอาละกันนะว่าสภาพนกเพนกวิ้นตอนนี้จะเป็นยังไง เพราะว่าลูบตั้งแต่เด็กๆเลยอ่ะ)
แต่ก็ใช่ว่าจะเลิกติดกันง่ายๆซะทีไหน...ที่เลิกได้ก็เพราะมีคนๆหนึ่งซื้อตุ๊กตาอีกตัวนึงให้
แล้วก็ตั้งชื่อให้ว่า "ไดโนเต่า" จิงๆแล้วเป็นตุ๊กตาเต่าแหล่ะ แต่ว่าคนทำเค้าต้องการให้เป็นหมอนข้าง ก็เลยทำคอให้ยาวๆ จะได้เหมือนหมอนข้างไง อิอิ
ก็น่ารักไปอีกแบบ...เราก็เลยติดไดโนเต่าแทนเพนกวิ้นน้อยมาจนถึงทุกวันนี้ ฮ่า ฮ่า...
แต่ตั้งแต่เข้ามหาลัยมาก็ต้องมีไปทริปโน่นทริปนี่ จะให้หิ้วไดโนเต่าไปด้วยนั้นก็กระไรอยู่...ก็เลยต้องใช้มือตัวเองซุกๆหน้าแทนไดโนเต่าอ่ะ ^^"
ข้อสาม...
เมื่อตอน ป.3 ด้วยความที่ว่าอยู่เฉยไม่ค่อยจะเป็น...ก็เลยไปโหนแป้นบาสเล่น(ไอที่มันต้องถ่วงน้ำหนักด้วยก้อนปูนใหญ่ๆอ่ะ)
ปรากฏว่า...เหวี่ยงแรงไปหน่อยคับท่าน+กับว่ามือลื่นด้วย ก็เลยกระเด็นลอยมาจากแป้นบาสมาร่วงอยู่ตรงแถวๆรางน้ำที่เป็นปูนที่อยู่ใกล้ๆกับแป้นบาส
โดยเอาหน้าแข้งไปขูดครืดดดด กับขอบของรางน้ำอย่างแรง ตอนโดนนี่แข้งไม่มีความรู้สึกเลยชามาก
ร้องไห้ก็ร้องไม่ออกด้วยนะ...เพราะว่าขำตัวเองอยู่ อิอิ ด่าใครก็ไม่ได้อีกต่างหากเพราะว่าโง่เอง ฮ่า ฮ่า
เป็นแผลที่ใหญ่และร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา ณ บัดนี้ก็ยังทิ้งรอยแผลเป็นไว้ให้ดูต่าวหน้าอยู่
แถมยังทำให้มีอะไรมากระแทกหน้าแข้งแรงๆไม่ได้ ถึงจะโดนไม่แรงแต่ก็จะเจ็บมากเป็นพิเศษ...มันฝังใจอ่ะ
ข้อสี่...
โอ๊ะ!!! ข้อสี่แล้วๆๆๆ เริ่มนึกไม่ออกแล้วแหะ
เชื่อหรือไม่ว่าเราเป็นคนที่ sensitive มากคนหนึ่ง?...ไม่ต้องตอบกันก็รู้แล้วว่าตอบว่าไม่เชื่อกัน อิอิ (อย่าเพิ่งหันไปอ้วกกันนะ)
จะเป็นคนที่ร้องไห้ง่ายมากๆ ถ้าไม่สังเกตกันจิงๆก็จะไม่เห็น เพราะว่าพอน้ำตาเริ่มคลอเบ้าก็จะก้มหน้าหรือไม่งั้นก็หันหน้าหนีไปทางโน้นทางนี้...ดีไม่ดีก็เดินหนีออกมาเลย
อย่างเช่นเวลาที่ดูหนัง...ตามปกติแล้วหนังแทบจะทุกเรื่องจะต้องมีซักฉากนึงใช่มะที่เศร้า
ไม่ว่าจะเศร้าเพราะมีการตาย มีการพลัดพลากกัน หรือพวกฉากซึ้งๆ หรือฉากโดนใจทั้งหลาย
น้ำตาก็จะคลอเบ้าทันที เหมือนมีใครมากดรีโมตสั่งได้...ก็คนเค้าอินกะหนังจัดอ่ะทำไงได้...
ถ้าหนังที่ทำให้เสียน้ำตามากที่สุดก็เป็นเรื่อง "FULL HOUSE" แถมยังเป็นซีรีส์ยาวที่ดูภายในวันเดียวอีกก็เลยร้องจนตาบวมเลย(แผ่นหลังๆนี่แหล่ะร้องแหลกเลย)
มีเรื่องที่เสียน้ำตาไล่บี้กันเลยก็คือ "ARMAGETDON" เป็นหนังเรื่องโปรดอันดับต้นๆของนู๋บีเอง
ทำเอาตอนดูรอบแรกนั้นร้องไห้ต่อมน้ำตาแตกเบรกไม่อยู่ ทิชชู่หมดไปเยอะเลยแหล่ะ แหะๆ จนดูรอบสองก็ยังร้องเบรกแตกอีกอยู่ดี จะกี่รอบๆก็ร้องอยู่ได้ เฮ้อ...
เพราะฉะนั้นคราวหน้าคราวหลัง ถ้าเห็นนู๋บีดูหนังแล้วร้องไห้ก็อย่าตกใจหรือว่าขำกันน้า (เย้ๆ ต่อไปจะได้ไม่ต้องกลั้นไว้แล้ว ไหนๆก็รู้กันแล้วนี่เน๊อะ อิอิ)
ข้อห้า...
ข้อสุดท้ายซ้าที...
สำหรับใครที่ชอบไว้เล็บมือยาวๆ โดยเฉพาะเล็บนิ้วโป้ง (ไม่ต้องถึงขนาดว่าเอาไปฟ้อนรำได้หรอกนะ)
ก็ระวังไว้ให้ดี เพราะว่าถ้าเกิดเราจับมือแล้วคว้านิ้วโป้งได้ละก็ หึหึ...เราก็จะใช้นิ้วมือ(นิ้วโป้ง) ถูไปมาตรงปลายเล็บเล่น แปลกป่ะ? ก็มันเพลินดีอ่ะ
แต่สำหรับเรื่องนี้เป็นเรื่องพิเศษนิดนึง เพราะว่าต้องเป็นคนพิเศษเท่านั้นเราถึงจะเล่นอย่างนี้ ^^
ก็มีแค่ ป๊า แล้วก็บรรดาพี่ๆของเรา แล้วก็มีอดีตคนรู้ใจอีกคนที่เราทำเค้าติดการ "เล่นเล็บนิ้วโป้ง" ตามเราไปด้วย
แล้วก็มีอีกคนนึงที่เราลืมตัวเผลอเล่นนิ้วโป้งเค้าไปตั้งนานแน่ะ ฮ่า ฮ่า...คงงงน่าดูเลยเน๊อะ ถ้าโดนแบบนี้
ต่อไปก็เป็นรายการ "Tag" 5 คนต่อไปแล้วสินะ เพราะฉะนั้น หึหึ มาให้เรา tag กันซะดีๆนะ
"พี่ยิ้ม พี่เจียม ไอเบนซ์ ไออ้วน น้องที"
แล้วเดี๋ยวจะตามเข้าไปอ่านในสเปซน้า ... |
|||||||
傳送私人訊息
訂閱 RSS 摘要
告訴朋友
新增至 Live.com
新增至您的朋友網路
註冊通知|
|
